Kritikaster

De verdere argumentatie waarom ik dit zo zie, zal opgenomen worden in een aantal nog te verschijnen artikelen. Een eerste reactie van de lezer zal zijn “Kritikaster is gek, wat een onzin” of wat milder, “dat kan toch nooit”. Gek ben ik niet, maar mijn ideeën wijken wel af van wat gangbaar is. Het kan wel als we er maar van doordrongen worden dat wat we nu doen idioot en desastreus is. Wat we nu doen, brengt de mensen niet dichter bij elkaar. Integendeel. Het drijft ze uiteen. Mensen, regeringen en bedrijfsleven zullen voor een heel andere insteek moeten kiezen. Een utopie? Een utopie is een onmogelijke werkelijkheid. Wat ik nastreef is niet onmogelijk, wel heel moeilijk te realiseren, en dus geen utopie. De redenen waarom ik hiervoor pleit, zullen bij het verschijnen van steeds meer artikelen, steeds duidelijker worden.

Alles wat wij doen wordt ogenblikkelijk gekoppeld aan geld: hoeveel geld kost het of hoeveel geld levert het op. Dit heeft onfatsoenlijk, asociaal en decadent gedrag tot gevolg waarvan anderen en de maatschappij alleen maar last hebben. In plaats daarvan zouden wij, individuen, ondernemers en overheid ons moeten afvragen bij het nemen van een beslissing, welke positieve bijdrage het heeft voor de maatschappij in de meest ruime zin van het woord. Deze denkwijze tot werkelijkheid te maken zal heel moeilijk zijn. Het zal namelijk van iedereen vragen de ingeslepen meningen over de rol van geld overboord te gooien en die te vervangen door heel andere maatstaven. En laten we eerlijk zijn, veranderingen zijn altijd moeilijk door mensen te accepteren.