Wat moeten we met die oudjes?

De discussie is weer opgelaaid. Er wordt weer eens serieus gesproken over het weigeren van medische behandelingen aan ouderen. Redenen hiervoor kunnen zijn:

  • De behandeling is zinloos
  • De patiënt heeft het opgenomen in een wilsverklaring
  • De patiënt of zijn vertegenwoordiger weigert het
  • Het leidt tot overbehandeling 

Lijkt allemaal redelijk maar….

Met name dat laatste komt steeds meer in de discussie voor en wordt steeds rekbaarder. De jeugdigen vinden niet alleen dat ouderen een te groot beslag doen op de pensioenpot maar ook dat zij een te grote belasting vormen voor de medische zorg. Een behandeling inzetten waar de patiënt alleen maar extra last van ondervindt en die niet bijdraagt tot een beter en eventueel langer leven, is uiteraard niet nuttig. Maar om nu mensen boven een bepaalde leeftijd iedere zorg te ontzeggen, alleen maar omdat zij een leeftijdsgrens gepasseerd zijn, zoals sommigen te berde brengen, gaat wel erg ver. De volgende stap is dat iedereen die die leeftijd bereikt heeft zich moet melden bij de regionale milieu straat om daar de overstap naar de eeuwige jachtvelden te maken.

Nog even voor die jongeren: deze ouderen hebben er wel voor gezorgd dat de huidige medische zorg, waar jullie van profiteren, tot realiteit geworden is. Ook hebben zij er voor gezorgd dat jullie ouders een goed pensioen hebben kunnen genieten.

En nu de gotspe die in dit verhaal zit.

Eén van de door de overheid vastgestelde principes met betrekking tot dit vraagstuk is de autonomie van de patiënt. Dus het recht van de patiënt om zelf te beslissen. Overigens is het woord patiënt hier niet meer terecht want er zijn zat mensen boven die leeftijdsgrens die nog goed van lijf, leden en hersenen zijn. Laten we ze daarom maar betitelen als te-ouden.

Voor een te-oude wordt vastgesteld dat hij geen behandeling meer krijgt. Waar is zijn autonomie? Maar meer nog: er zijn vele mensen die het leven geleefd hebben en er eigenlijk genoeg van hebben. Voor wat voor reden dan ook. Mogen zij aangeven dat ze voor euthanasie gaan? Dat mag, maar slechts in een beperkt aantal gevallen wordt de 
te-oude hierbij geholpen. Veel vaker worden er redenen aangedragen waarom de 
te-oude maar door moet lijden. Wat blijft nu over van dat principe van autonomie?

Bespreek dit op een correcte manier en betrek er vooral de te-ouden bij.

©Auteursrecht. Alle rechten voorbehouden.

We hebben je toestemming nodig om de vertalingen te laden

Om de inhoud van de website te vertalen gebruiken we een externe dienstverlener, die mogelijk gegevens over je activiteiten verzamelt. Lees het privacybeleid van de dienst en accepteer dit, om de vertalingen te bekijken.