Het pokken patriarchaat
Gelukkig is er een belangrijke instantie opgestaan die er eindelijk eens echt werk van maakt. In deze tijd van onder meer de oorlog tussen Rusland en het Westen en de vernietiging van Gaza en haar bevolking, wordt door hen nu een echt groot probleem aangepakt. Want de Britse zeilbond, de Royal Yachting Association, vindt dat het nu toch maar eens afgelopen moet zijn. Vanaf nu niet meer “man overboord” als er iemand van het schip in het water terecht gekomen is. De uitdrukking gaat er namelijk aan voorbij dat ook vrouwen en non-binaire personen in zee terecht kunnen komen. Je zou kunnen denken dat deze noodkreet zeelieden oproept om als er een niet-man in de golven dreigt te verdwijnen, deze maar niet gered moet worden. Vanaf nu moeten we daarom “persoon in het water” roepen bij zulke noodsituaties. Eén belangrijk patriarchaal probleem opgelost.
Als we toch bezig zijn, hierbij nog een paar van dit soort problemen die al jarenlang om aandacht vragen. Misschien kan de Partij van de Dieren een missie maken van de uitdrukking “met man en muis vergaan”. Enerzijds ook weer een verheerlijking van het mannelijke deel van de bevolking, alsof vrouwen en anderen niet zouden kunnen vergaan. Erger nog, die muis moet natuurlijk niet vergaan. Die moet als eerste gered worden. En wat te denken van “met man en macht iets proberen te realiseren”. Of misschien toch niet. Want wordt hier met het woordje “macht” misschien “vrouwen en non-binairen” bedoeld? En als kleren de man maken, wat maakt dan de vrouw?
Het is te hopen dat we allen deze opdracht van de Royal Yachting Association gaan opvolgen. Dat lost op een simpele wijze een echt wereldprobleem op. En als we dit naast ons neerleggen, zou er in mijn optiek toch echt geen man overboord zijn. Of moet het zijn “geen man in nood” of toch liever “geen mens overboord”, of…… Dat pokken patriarchaat ook.
